DE WEG GAAN

Aan de slag gaan met jezelf langs klank- en lichaamswerk vergt tijd, met name de tijd die nodig is. Healing valt niet onder de ‘instant’ of ‘fast’-produkt, maar is een langzaam groeiproces. Geen nadruk op het doel dat moet bereikt worden, maar wel op de weg die moet gegaan worden, stap voor stap. Zoals een spreekwoord zegt: Het doet er niet toe hoe snel of traag je gaat, wel dat je blijft gaan.

Eenmaal we aan de slag gaan met onszelf, verwachten we soms snel effect of een wezenlijke verandering. We vergeten daarbij echter dat wezenlijke verandering steeds tijd vergt. Als we ongeduldig worden omdat we geen of weinig verandering zien bij onszelf, is het goed om ons even gewoon voor te stellen dat we een been breken. Dat been moet in de gips, niet voor een paar uur, maar voor verschillende weken. Dat stilhouden doen we niet altijd met plezier, maar we weten dat het moet als we willen dat het geneest. Als we echter emotionele kwetsuren oplopen, vinden we vaak dat we gewoon moeten doorgaan, de volgende dag al beter zijn of toch zeker de week erna…

Healen vergt echter tijd en is een proces, net zoals een been dat geneest een proces is. Er moet een weg afgelegd worden. Een mooi symbool voor deze weg is het labyrint. Het labyrint (niet te verwarren met een doolhof waar er doodlopende wegen zijn) is ‘een slingerend pad rond het middelpunt dat leidt naar het middelpunt’.  Het is dus zeker niet de kortste weg om van het punt a naar punt b te gaan, eerder het tegendeel. Het labyrint lijkt als het ware gemaakt om het plezier van het stappen, het plezier van de weg! Het is ook het enige wat je moet doen in een labyrint: verdergaan en vertrouwen dat de weg je brengt waar je moet zijn.

Een ander opvallend kenmerkt van het labyrint is dat er geen ‘eindpunt’ is. Wie in het midden komt, moet rechtsomkeer maken en de weg terug gaan. Symbolisch kan het als volgt geduid worden: de weg naar het midden, is de weg naar binnen; de weg die we afleggen met en in onszelf. De weg van het middelpunt naar buiten, geeft de kans om wat we gaandeweg geleerd hebben te integreren en mee te nemen, terug de wijde wereld in.